ادب نامه

خوب يادم هست.جزو ديدني ترين ۱۰ ساله ها.

هميشه پيوسته سكوت بودم و احترام.آبي.آب.

ولي باور نمي كنم.

آرش نامي بود.

ديدني تر از من.

عاشقش بودم.

باور مي كني؟

فقط ۱۰ ساله بودم.

اما نه اون حسی که  وقتی ۱۰ ساله بودم

حسی  که با حس های دیگر قاطی شده

حسی که دیگر مثل قبل زلال و پاک نیست

حسی که با اشتباهات و گناه مختل شده

حس خوب من به چند نفر و چند وبلاگ محدود میشود

آنهم  برای همین  لحظات بیانش میکنم

یا شاید نباید بیانش بکنم چه فرقی داره

عید همه شما مبارک